اگه مهلت بدی یادت میارم توی روزایی که عین شب بود

 تموم سهمت از دنیا عزیزم ..

عزیزم بذار یادت بیارم یک وجب بود بهت دادم تموم اسمونو

خودم ماهت شدم اروم بگیری

حالا ستاره ها دورت نشستن .. نشستن

منو ابری گذاشتی داری میری

بیا برگرد از این بنبست بی عشق

بذار این قصه این جوری نباشه

اخه بذر جدایی رو چرا تو چرا دستای تو باید بپاشه

خداحافظ نوشتن کار من نیست اخه خیلی با هات ناگفته دارم

پيرمردي تنها در مينه سوتا زندگي مي کرد . او مي خواست مزرعه سيب زميني اش راشخم بزند اما اين کار خيلي سختي بود . تنها پسرش که مي توانست به او کمک کند در زندان بود . پيرمرد نامه اي براي پسرش نوشت و وضعيت را براي او توضيح داد : پسرعزيزم من حال خوشي ندارم چون امسال نخواهم توانست سيب زميني بکارم . من نمي خواهم اين مزرعه را از دست بدهم، چون مادرت هميشه زمان کاشت محصول را دوست داشت من براي کار مزرعه خيلي پير شده ام. اگر تو اينجا بودي تمام مشکلات من حل مي شد. من مي دانم که اگر تو اينجا بودي مزرعه را براي من شخم مي زدي . دوستدار تو پدر. پيرمرد اين تلگراف را دريافت کرد : پدر, به خاطر خدا مزرعه را شخم نزن , من آنجا اسلحه پنهان کرده ام . 4 صبح فردا 12 نفر از مأموران اف بي آي و افسران پليس محلي ديده شدند , و تمام مزرعه را شخم زدند بدون اينکه اسلحه اي پيدا کنند . پيرمرد بهت زده نامه ديگري به پسرش نوشت و به او گفت که چه اتفاقي افتاده و مي خواهد چه کند ؟ پسرش پاسخ داد : پدر برو و سيب زميني هايت را بکار، اين بهترين کاري بود که از اينجا مي توانستم برايت انجام بدهم

پس:

هيچ مانعي در دنيا وجود ندارد . اگر شما از اعماق قلبتان تصميم به انجام کاري بگيريد مي توانيد آن را انجام بدهيد

مانع ذهن است . نه اينکه شما يا يک فرد، کجا هستيد

امیدوارم سال خوبی داشته باشید .

                         ****************************************

آخرین لحظه رفتن تو یادم نمیره .

اشکا دونه دونه روی گونه من نشسته بود

دلم از جور زمونه خسته بود

وقتی که تو بوسه هاتو میدادی

انگاری آتیش به قلبم میزدی

نوبت من که رسید انگاری دیرت شده بود

عشق بی دلیل من دست و پاگیرت شده بود

بانگاه تو به ساعت دل من شکست و ریخت

شیشه عمر منم تموم شد و هیشکی ندید

تو میرفتی رو تن برگای خیس

فکر می کردم تو خیالت کسی نیس

عمریه چشم به درم منتظر نامه های سالی یبار

من میخوام ببینمت توروخدا فقط یبار

بخدا دلم دیگه جای شکستن نداره

پیش قلب بی وفات نگاه من کم میاره  

امان از خوش خیالی دربه دری آوارگی

دیگه لعنت میفرستم . لعنت به تو زندگی

به که گويم غم اين قصه ي ويراني خويش غم شبهاي سکوت و دل باراني خويش گله از هيچ ندارم نکنم شکوه ازو که شدم بنده ي پا بسته و سودايي خويش به کدامين گنه اين گونه مجازات شدم همه دم بنالم و سوزم زپشيماني خويش من از اين پس شده ام راوي و گويم همه شب غزل چشم تو و قصه ي ناداني خويش

اين حرف را باور ندارم

آخه ديگه آسمون خيلي دلش گرفته

هر وقت من را ميبينه يک جوري شرمنده ميشه

از اين سياه زندگي از اين عذاب که ساخت برام

مثل عروسک هاي قصه ها، از اين قفس که ساخت برام

شرمنده ميشه و بازم دلش مي خواهد يک چيز بگه

گريه ميگيره چشماش را

دوباره باروني ميشه

اما قسم به عشقمون هرچي بباري تو کمه

آخه نمي دوني که جاش چقدر تو چشمام خاليه

سلام مامان خوبی؟ اول از همه می خوام بگم دوستت دارم ،خیلی دوستت دارم. نمی دونی حالا کجا هستم؟ نمی دونی چه حالی دارم؟ خیلی زود، دیر شد؛ دارم می رم. تو رو خدا قسم گریه نکن ،چون من دارم می بینمت ها.

مامان جونم ازتو 2 تا خواهش دارم

گوش می کنی؟

اول اینکه برام گریه نکنی ،باشه ؟

من الان جام خیلی خوبه

خیلی راحت تر از شما هاست

می خوام بدونی من اینجا چه کار می کنم ؟

پس برو جای کتابهام

اون کتاب قرمزه ...

جسم من پیش شما نیست ولی دارم شما را می بینم.امروز صبح که بهت زنگ زدم یادته؟؟

بهم فحش دادی ،داد و فریاد هات یادته؟

خیلی ناراحت شدم ولی الهی فدات بشم می بخشمت،خودتو ناراحت نکن.

می خوام چند تا حقیقت را بهت بگم.

*اول اینکه این طرز فکرت که می گی هر بچه ای تو ناز و نعمت بزرگ بشه ،خراب می شه

و هربچه ای که سختی ببینه قدر پول رو می بینه و آینده اش خوب می شه به نظر من اشتباه بود درست می گی ولی بچه ای که پول نداشته باشه و پول نبینه، مثل من که بدون پول است و پول نمی بینه خیلی فرق می کنه.

وقتی می دیدم موبایلم قطع شده فکر می کنی ناراحت نمی شدم؟

فکر می کنی وقتی می گم میز رسم می خوام نمی خریدی ناراحت نمی شم؟

فکر می کنی روزی 1000 یا 2000 هزار تومان پول تو من را ناراحت نمی کنه؟

مامان فکر می کنی 800 هزار تومان پول مدرسه دادی و 000/000/000/20 میلیار بار گفتی تو سر من نخورده ؟

مامان جونم

می دونم دوستم داری،می دونم همه زندگیت منم واسه همین دارم اینا رو برات می نویسم.

مامان،تنها آرزوم این بود امروز ظهر بیام ببوسمت ولی........هرچی بود تمام شد.

تو همیشه می گفتی شوهر را درست باید انتخاب کرد.

مامان بذار از این حرفها بگذریم.

*خواهش دومم که می دونی چیه ؟نه؟نمیدونی؟

اینه که بگم با بابا مدارا کن ،اونم دوستت داره،به جون خودت دوستت داره ولی بلد نیست ابراز کنه.

مامان جون، عزیزم نبینم یه وقت بخواهید از هم جدا بشین ها....

قربون اون اشکهات برم گریه نکنی....

اگه تو گریه کنی منم ناراحت می شم.

تو دوست داری من هم ناراحت باشم؟؟؟

مامان جون، بدون همیشه دوستت داشتم، تو رو و بابا رو ...........

به خدا قسم من تا جایی که تونستم سعی کردم ازمن ناراحت نشی ولی نشد.

تو یادت رفت من هم نیاز به محبت دارم اما آخرش..... الهی قربون چشمات برم فقط گریه نکن.

در دمادم زندگي ، در لحظه هاي نفس گير دوري ، دلتنگي ها و بغض هاي مكرر را در سينه پنهان مي كنم و لرزش دل را از نوك انگشتان به روي صفحه كاغذ منتقل مي كنم تا مبادا بار ديگر ، احساسات در توفان قهر و هوس گرفتار آيند و قلب شكسته ام را بيشتر بيازارند . گرچه راه بازگشتي نيست . اما ديدارهاي رويايي و حرفهايي كه در تنهايي اتاق زمزمه مي شود مرا بس كه اينگونه آسوده ترم .

پنجره دل را به روي مهرووفا گشوده ام و قاصدك عشق را به دنياي قصه ها روانه كرده ام تا مگر آرامشي را برايم به ارمغان آورد . اما گويا قاصدك گم شده و راه بازگشت را نمي داند ، نميدانم در اين سوز و سرماي زمستان پنجره راببندم يا نه ؟! اما مي ترسم او بيايد و پشت در از سرما يخ بزند . چشمهاي منتظرم را گرچه از سرما سرخ و سوزان شده اند به جاده مي دوزم تا شايد از قاصدك اثري بيابم . اما مي ترسم او دست خالي باشد و روي برگشتن نداشته باشد . بيمناكم كه شايد در دنياي آرزوها اثري از عشق و وفا نيافته باشد و پرهاي نرم و لطيفش را زير گلبرگي پنهان كرده و در نهانخانه دل گريسته باشد .

حالا با نبود او زندگي بوي غريبي مي دهد و من غريب دنياي قصه ها شده ام . غريبي تنها كه در ميان مه ترديد مانده و به اشك و آه در انتظار دل سپرده و فقط يك معجزه ، يك تحول عظيم او را مي رهاند و آن معجزه چيزي نميتواند باشد جز ديداري عاشقانه در اوج باور ، كه اگر جز اين بود بايد چونپرنده اي مهاجر فقط به هجرت بينديشم .

 چرا ما آدماي لعنتي هميشه يه ماسكي با خودمون داريم...حتي تو نزديكترين رابطه ها

 (تورو به خدا سريع پيش خودت نگو من که ندارم....چند لحظه فکر کن......حالا ديدي تو هم....آره!!!)

 چقدر از فقط خنديدن بدم مياد......چقدر از اين ماسک بدم مياد.

 * تو رو به خدا هر طوري که ميخواي باش، فقط باهام صادق باش....

*  هنوزم نميدونم کجاي قصه توام....

 *  بهتر نبود بهم بگي براي هميشه خدانگهدار، شايد ناراحت ميشدم و قلبم ميشكست ولي بهتر از اين بود که منتظرت بمونم

 *   از طرف اوني كه تنهاست، تنها اومده، تنها ميره، تنهاش ميزارن، تنها نمي زاره، تنها يك ارزو داره، اونم اينه كه تنهاش نذاري

اگر خواستید مطالب این اقا محمود را بخونید به این وبلاگ مراجعه کنید.http://www.elaheyebad.blogfa.com/

من من هستم نه بيش نه کم

بگذاريد فقط خودم باشم فقط همين

تنها خواهش من

کوچه را ديده اي؟

ديده اي

به هنگام شب

چه خلوت است

چه تنهاست

من از ان کوچه هم

 تنها ترم

يك مركز خريد وجود داشت كه زنان ميتوانستند به آنجا بروند و مردي را انتخاب كنند كه شوهر آنان باشد. اين مركز پنج طبقه داشت و هرچه به طبقات بالاتر ميرفتند خصوصيات مثبت مردان بيشتر ميشد. اما اگر در طبقه اي دري را باز كنند بايد از همان طبقه مردي را انتخاب كنند و اگر به طبقه بالاتر رفتند ديگر اجازه برگشت ندارند و هر شخص فقط يكبار ميتواند از اين مركز استفاده نمايد.
روزي دو دختر كه با هم دوست بودند به اين مركز رفتند تا شوهر مورد نظر خود را انتخاب كنند.
بر روي درب طبقه اول نوشته بود اين مردان شغل و بچه هاي دوست داشتني دارند. دختري كه اين تابلو را خوانده بود گفت خب بهتر از بيكاري يا بچه نداشتن است!! ولي دوست دارم ببينم در طبقات بالا چه مواردي هست!!
در طبقه دوم نوشته بود اين مردان شغلي با حقوق زيادو بچه هاي دوست داشتني و چهره زيبا دارند. دختر گفت: هوووممم طبقه بالا چه جوريه؟؟؟
طبقه سوم نوشته بود اين مردان شغلي با حقوق زياد و بچه هاي دوست داشتني و چهره هاي زيبا و در كار خانه نيز كمك مي كنند.دختر گفت چقدر وسوسه انگيز برويم و طبقه بعدي را ببينيم.
در طبقه چهارم نوشته بود:اين مردان شغلي با حقوق زياد و بچه هاي دوست داشتني و چهره هاي زيبا و در كار خانه كمك ميكنند و در زندگي هدفهاي عالي دارند.
آندو واقعا به وجد آمده بودند و دختر گفت: واي چقدر خوب چه چيز ممكن است در طبقه آخر باشد آندو از شوق زيادشروع به گريه كردند.
آنها به طبقه پنجم رفتند آنجا نوشته شده بود : اين طبقه فقط براي اين است كه ثابت كند زنان هيچوقت راضي شدني نيستند.  

نظر یکی از دوستان به نام مهرنگ در این مورد:

بهتر بود اینطوری تموم می شد که انسان هیچوقت راضی نمی شوند چون به نظر من این قضیه ارضا نشدن هم واسه مردها صدق می کنه و هم واسه زن ها.

بله شما درست می گید ُ واقعا فقط زن ها نیستند . انسان ها هیچوقت راضی نمیشوند.

اگه مي خواي فراموشم کني تو بذار دوباره من ببينمت

واسه ي آخرين بار توي آغوش بذار بگيرمت

اگه هنوزم مي شنوي تو اين صدا رو

بيا بر گرد و ببين اين قلب ما رو

که ديگه غبار غم رو دل نشسته

بيا پاک کن اين همه گرد و غبارو

کوچه بي تو بي عبوره کوچه چه سوتو کوره

کوچه بي تو بي عبوره اين کوچه چه سوتو کوره

يادته گفتي چقدر غمگين مي خوني تو بزن شاد بزن تو هم ميتوني

حالا اين جا غمو با شادي ميخونم تا بگم بي تو من نه شاد نميمونم

کوچه بي تو بي عبوره کوچه چه سوتو کوره

کوچه بي تو بي عبوره اين کوچه چه سوتو کوره

خداوندا فرشتگان بر من سجده کردند و انکه سجده نکرد از درگاهت ترد گرديد.

خداوندا خود را رازدار من کردي تا راحت بتوانم با تو صحبت کنم و درد دلم را به تو بگويم.

خداوندا دوستت دارم اما چه کنم که دلم گرفته و تو جوابي به من نمي دهي .

خداوندا زماني که از دنيا سير مي شوم کمکم کن تا از راه حق دور نشوم.

خداوندا نديدمت ولي باز هم دوستت دارم چون تا الان پرده پوش رازهاي من و گناهان من بودي.

خداوندا چقدر تحمل داري چقدر صبر داري.

خداوندا تو که آگه بودي من گناهکار و بد بخت و بيچاره مي شوم پس چرا من را آفريدي.

خداوندا کفرت نمي گويم و مي دانم که اين همه رنج و سختي براي آزمايش صبر و طاقت من بوده.

خداوندا انسان طاقت دوري طاقت سختي را ندارد.

خداوندا دلم گرفته دلم مي سوزد از نامردي هاي روزگار از پرپرشدن گلها .

خداوندا کمکم کن تا از اين همه آزمايش سربلند بيرون آيم.

خداوندا من طاقت سختي و دوري را ندارم .

خداوندا امتحانم نکن چون مي دانم سربلند بيرون نمي آيم.

خداوندا اگر امتحانم کردي کمکم کن تا سربلند باشم.

 *** خدا جون دوستت دارم خيلي زياد چاكرتم به مولا***

سهم من گردش حزن‌آلودي در باغ خاطره‌هاست ...
و در اندوه صدايي جان دادن که به من مي‌گويد:
«دست‌هايت را دوست مي‌دارم.»
دست‌هايم را در باغچه مي‌کارم
سبز خواهم شد
مي‌دانم، مي‌دانم، مي‌دانم
و پرستوها در گودي انگشتان جوهري‌ام
تخم خواهند گذاشت

ونترسيم از مرگ ...
مرگ پايان کبوتر نيست
مرگ وارانهء يک زنجره نيست
مرگ در ذهن اقاقي جاري است
مرگ در آب و هواي خوش انديشه نشيمن دارد
مرگ در ذات شب دهکده از صبح سخن مي گويد
مرگ با خوشه انگور مي آيد به دهان
مرگ در حنجرهء سرخ گلو مي خواند
مرگ مسئول قشنگي پر شاپرک است
مرگ گاهي ريحان مي چيند
مرگ گاهي ودکا مي نوشد
گاه در سايه نشسته است به ما مي نگرد
و همه مي دانيم ريه هاي لذت، پر اکسيژن مرگ است

در پي مرگ جهان

بادها در پيشند

لبها به صدا در آمد

مرگ من نزديک است

خوشحال دمي نيست شوم

نه با زمين اسير و ...

خنداش مهو شودو

لرزشي بر خاکش

دير زمانيست در خاکم

آتشي هست از آن در باکم

چگونه اينچنين تاب آرم

عمريست داز

ريشه هايم قطور در جنگ با ستم کارانم

خسته از ظلم خسته از باد

کي زمانيست که من طوفانم

ويران کنم هر چه درد آرانم

گاهيست به خوابي ژرف مي آرامم

در سکوتي دل انگيز من بيدام

خوشحال از آن همه رويا

به شادي بسوي هم قطارانم

نگاهم به تن سرد و زشت و زمخت

اندوهي بر دل

سنگين شود اين دستانم

به زمين مي کوبم

چي کردي با عزيزانم

و

بدون كه دلم فقط تو رو ميخواد

 
من که خود افسانه می پرداختم
عاقبت افسانه مردم شدم

برای همیشه زیرا میدانم که به سوی من باز خواهی گشت

پس با همه توانم تلخی این انتظار را تحمل خواهم کرد

                                                                             به انتظارت خواهم ماند

زیرا قلب من با هر تپش خود خاطرات گذشته را می نوازد  

قلبی که در آن خاطره ها وخوشی ها تا ابد مدفون است

حتی اگر بدانم روزی جسم تو به سوی من باز نمی گردد

                                                                 باز هم به انتظارت می نشینم

شاید روزی صدای پایی را بشنوم که از آن تو باشد

هر چی عشق و احساس داشتم به پات می ریختم . تو هم تظاهر می کردی که یه وقت کم نیاری . به خاطر همین هر روز بیشتر از دبروز دلم برات تنگ می شد . اونقدر لایق دونستمت که دو دستی قلبم رو تقدیمت کردم . تو هم به اصطلاح نامردی نکردی و دو دستی اونو چسبیدی و گفتی خوب ازش نگه دار ی می کنم مطمئن باش جای خوبی سپردیش . همیشه می گفتی من با همه ی ادم بدا فرق دارم من مثل اونا نیستم . . .

می دونی اعتماد کردن یعنی چی ؟ اعتماد خیلی سخته . خیلی . اونم تو این زمونه ی نامرد . اما من به حرفات اعتماد کردم به نگاهت و به چشمات اعتماد کردم . درست زمانی که بهت اعتماد کردم بی احساسی رو توی وجودت دیدم . دیدم که کم کم داری روی تمام احساساتم پا می ذاری . دیگه باورت ندارم . نمی خواستم اینو بگم ...

اما تو رفیق نیمه راهی بارها بهم ثابت شد . هر دفعه خودم رو دلداری دادم که همه چی درست می شه اما نه ! تو هیچ وقت نخواستی من رو بفهمی . چون هر وقت بهت احتیاج داشتم هر وقت احساس تنهایی می کردم و به دلگرمیت نیاز داشتم پشتم رو خالی کردی و من رو تنها گذاشتی ...

اینه رسم رفاقت ؟؟؟!!

کاش می فهمیدی با قبپلبی که امانت گرفتی بد تا کردی . حالا می دونم تو با همه ادم بدا فرق داری !!!

اره فرق داری . همه ی ادم بدا قلب دیگران رو یبار می شکنن اما تو روزی چند بار قلب منو می شکنی . روزی چند بار من رو می کشی و دوباره زنده می کنی . بارها روی قلب شکسته ام پا گذاشتی و له کردی و بی تفاوت گذشتی .

می دونی چیه ؟؟

نه نمی دونی .

یعنی هیچ وقت نخواستی بدونی هیچ وقت حاضر نشدی حتی یکبار بخاطر کسی که همیشه بخاطر تو غرورش رو له می کرد از غرور لعنتیت دست بکشی . دیگه می خوام دوستت نداشته باشم . شاید اینجوری یذره بتونی احساس منو درک کنی . نمیدونم ...

شایدم مثل بقیه چیزا از اینم خیلی ساده بگذری . اما این رو بدون همونطوری که تو روزی صدبار دل منو شکستی . یکی پیدا می شه که روزی هزار بار دلتو بشکنه ... 

بار الهی به ما توفیق تلاش در سختی . صبر در ناامیدی

. رفتن به همراه عشق بی هوس .

ایمان بی ریا . تنهایی در انبوه جمعیت و دوست داشتن بدون آنکه دوست بداند .

روزیه فردا . عنایت فرما .

الهی آمین

نمي  خواهم به جز من دوستار ديگري باشي
براي لحظه اي حتي به فكر ديگري باشي

نمي خواهم صفاي خنده ات را ديگري بيند
نمي خواهم كسي نامش به لبهاي تو بنشيند

 مي خوام برات بميرم ، براي اولين بار اجازه هم نگيرم

نمي خوام بهت بگم كه چشمات خوده ستاره است يار ستاره بي تو بي نور و نيمه كاره است ، نه نه نمي خوام داشتنت واسه من آسون بشه نعمت با تو بودن بازم فراون بشه ، نه نميخوام بهار شه من عاشق پاييزم ، پاييز ميشه عاشقتر واسه تو اشك بريزم

هر کس چیزی میخرید و در ازایش چیزی میداد . بعضی ها تکه ای از قلبشان را میدادند و بعضی پاره ای روحشان را . بعضی ها ایمانشان را میدادند و بعضی آزادگیشان را . شیطان می خندید . و دهانش بوی گند جهنم میداد .حالم را بهم میزد دلم میخواست همه نفرتم را توی صورتش تف کنم . انگار ذهنم را خواند . موذیانه خندید و گفت : من کاری با کسی ندارم فقط گوشه ای بساطم را پهن کرده ام و آرام نجوا می کنم . نه قیل و قال میکنم و نه کسی را مجبور می کنم چیزی از من بخرد . می بینی آدم ها خودشان دور من جمع شده اند . جوابش را ندادم آن وقت سرش را نزدیکتر آورد و گفت : البته تو با اینها فرق می کنی . تو زیرکی و مومن . زیرکی و ایمان آدم را نجات می دهد . اینها ساده اند و گرسنه و به جای هر چیزی فریب می خورند . از شیطان بدم آمد . حرفهایش اما شیرین بود .

گذاشتم حرف بزند و او گفت و گفت و گفت . . .

ساعتها کنار بساطش نشستم تا اینکه چشمم به جعبه ی عبادت افتاد که لابلای چیزهای دیگر بود . دور از چشم شیطان آنها را برداشتم و توی جیبم گذاشتم . با خودم گفتم بگذار یکبار هم که شده کسی چیزی از شیطان بدزدد . بگذارید یکبار هم او فریب بخورد .

به خانه آمدم و در جعبه کوچک عبادت را باز کردم . اما توی آن چیزی جز غرور نبود . جعبه عبادت از دستم افتاد و غرور توی اتاق ریخت . فریب خورده بودم . دستم را روی قلبم گذاشتم . نبود . فهمیدم که ان را کنار بساط شیطان جا گذاشتم . تمام راه را دویدم تمام راه لعنتش کردم و تمام راه خدا خدا کردم . می خواستم یقه ی نامردش را بگیرم عبادت دروغی اش را توی سرش بکوبم و قلبم را پس بگیرم . به میدان رسیدم ولی شیطان نبود . آن وقت نشستم و های های گریه کردم . از ته دل .

 اشک هایم که تمام شد بلند شدم تا بی دلی ام را با خود ببرم . که صدایی شنیدم .... صدای قلبم را . پس همانجا بی اختیار به سجده افتادم و زمین را به شکرانه ی قلبی که پیدا شده بود بوسیدم .   

تحرير در آورد . حرفهايي كه تنها تو بدان آگاهي و من با يك حقارت مسخره و زميني

در به زبان آوردنش عاجزم . هر  آنچه جسمم مي بيند . مي شنود و در مي يابد از تو

نشأت گرفته و به تو باز مي گردد . و روحم با يك ستيز سخت گيرانه با جسمم هر شب

سبك بال وصلِ تو را مي جويد مخصوصا در اين ماهِ عزيز . و بعد  با يك تلنگر

شيطاني در جسم سرد و خاموشم فرو مي رود . بارها مَرا به لطف خود بخشيده اي و

مي داني كه بارها عدالتِ ايمان را ميانِ ظواهر زيبا و باطن فريبكار دنيا گم كرده ام .

خداي مهربان ! كه همه از دركِ مهربانيت ناتوانند . بخاطر همه آنچه به لطف خود به

من بخشيدي سپاسگذارم و التماسانه از تو مي خواهم ياريم كني . تا بيشتر به تو نزديك

شوم و به من كمك كني تا در پرستش تو استوار باشم .

 ترا بخدا از من نگریزید

ای ثانیه های خاک آلود

آن دور دستها چه می کارند

که از نگاه لاله ها

آتش فواره می کشد

مردی گریست

که ای یاران

این دست از آن کیست ؟

و آن سوتر

مردی بی اختیار

بر روی دستها راه می رفت

مردی که پا نداشت

اه ای ثانیه های خاک آلود

ترا بخدا چنین به تعجیل

از مقابلم نگریزید

که من هم در این بیابان

گلی گم کرده ام ...

دوباره گریم می گیره انگار تو آغوش منی

روم نمیشه نگات کنم وقتی که اشک تو چشمامه

وقتی نیسی پیش من انگار دستات تو دستامه

قول بده وقتی تنها می شم بیای کنار من

شبهای جمعه که میاد بیای سر مزار من

دوباره باز یاد تو شد زمزمه های نبودنم

ببین که عاقبت چی شد قصه ی با تو بودنم

       
      جنايتت معلوم نيست امااثرانگشتت را روی قلبی شکسته یافته اند !!!

اخرهای فصل پاییز یه درخت پیر و تنها تنها برگی روی شاخش مونده بود میون برگها
یه شبی درخت به برگ گفت کاش بمونی در کنارم آخه من میون برگها فقط تورو دارم
وقتی برگ درخت رو می دید داره از غصه می میره با خدا راز و نیاز کرد اونو از درخت نگیره با دلی خرد و شکسته گفت نذار از اون جدا شم ای خدا کاری بکن که تا بهار همین جا باشم برگ تو خلوت شبونه از دلش با خدا می گفت غافل از اینکه یه گوشه باد همه حرفاشو میشنفت باد اومد با خنده ای گفت : آخه این حرفها کدومه
با هجوم من رو شاخه عمر هر دوتون تمومه یه دفعه باد خیلی خشمگین با یه قدرتی فراوان سیلی زد به برگ و شاخه تابگیره از درخت جون ولی برگ مثل یک کوهی به درخت چسبید و چسبید تا که باد رفت ? بارون هم قصه رو فهمید
بارون گفت با رعد و برقم می سوزونمش تا ریشه تا که آثاری نمونه از درخت وبیشه
ولی بارونم مثل باد توی این بازی شکست خورد به جایی رسید که آرزو می کرد که میمرد برگ نیفتاد آخه این کار خدا بود هر کی زندگیش رو باخته دلش از خدا جدا بود

ماهي هميشه تشنه ام در زلال لطف بيكران تو . مي برد مرا به هر كجا كه ميل اوست موج ديدگان مهربان تو زير بال مرغكان خنده هات زير آفتاب داغ بوسه هات - اي زلال پاك ! - جرعه جرعه جرعه مي كشم تو را به كام خويش تا كه پر شود تمام جان من ز جان تو ! اي هميشه خوب ! اي هميشه آشنا ! هر طرف كه مي كنم نگاه ، تا همه كرانه هاي دور ، عطر و خنده و ترانه مي كند شنا در ميان بازوان تو ! ماهي هميشه تشنه ام اي زلال تابناك ! يك نفس اگر مرا به حال خود رها كني ماهي تو جان سپرده روي خاك !

عشق يعني خاطرات بي غبار

دفتري از شعر و از عطر بهار

عشق يعني يك تمنا , يك نياز

زمزمه از عاشقي با سوز و ساز

عشق يعني چشم خيس مست او

زير باران دست تو در دست او

عشق يعني ماتهب از يك نگاه

غرق در گلبوسه تا وقت پگاه

عشق يعني عطر خجلت ....شور عشق

گرمي دست تو در آغوش عشق

عشق يعني "بي تو هرگز ...پس بمان "

تا سحر از عاشقي با او بخوان

عشق يعني هر چه داري نيم كن

از برايش قلب خود تقديم كن

به نام نامی تنها هنرمند که هست نام زیبایش خداوند
راز دلت را به چشمانت هم نگو چون می گریند و راز نگه نمی دارند
به زبانت هرگز رخصت مده که پیش از اندیشه ات به راه بیفتد
قلبت را به کسی بسپار که قلب همه ی هستی برایش میتپد
نگفته را می توان گفت اما گفته را نمی توان پس گرفت
عاقل هر چیزی را نمی گوید
عشق با یک نگاه آغاز می شود و با یک اخم پایان می پذیرد
سکوت طلاست،کم گویی نقره و پر گفتن بلا

مرگ من روزي فرا خواهد رسيد      در بهاري روشن از امواج نور      در زمستاني غبار آلود و دور      يا خزاني خالي از فرياد و شور      مر گ من روزي فرا خواهد رسيد     روزي از اين تلخ و شيرين روزها      روز پوچي همچو روزان دگر      سايه اي زمروزها و ديروزها      ديدگانم همچو مرمرهاي سرد      ناگهان خوابي مرا خواهد ربود      من تهي خواهم شد از فرياد و درد      خاك ميخواند مرا هر دم به خويش     ميرسند از ره كه در خاكم نهند      آه شايد عاشقانم نيمه شب      گل به روي گور نمناكم نهند      ليك ديگر پيكر سرد مرا      مي فشارد خاك بي احساس قبر      بي تو دور از ضربه هاي قلب تو      قلب من مي پوسد آنجا زير خاك    بعد ها نام مرا باران و باد      نرم ميشويند از رخسار سنگ      گور من گمنام مي ماند به راه     فارغ از افسانه هاي نام و ننگ