و من صدايم را به جنگ تاريكي زندگي ام مي فرستادم و تو با يك لبخند بيرون مي آمدي و پلي بر مرداب زندگي ام مي شدي . من درختي پربار مي شدم و شاخ و برگم را روي بدنه ي لرزان و متحرك مي انداختم و تو از لگدهاي رهگذران نمي هراسيدي . من فرياد مي زدم كمرت را زير هر لگد خم نكن و تو چون وزش طوفاني از كنارم عبور مي كردي . با دور شدن تو باغ گل هايم پژمرده مي شد و من تشنه ، دنبالت مي دويدم . تو سد رودخانه دلت مي شدي و قطره اي آب را از گل هايم دريغ مي كردي .

گل هاي بي گناه به من التماس مي كردند و به قطره اشكي سيراب مي شدند و تو تمام باغ را يك جا ، در ته چشمان تاريكت جا مي دادي و مي رفتي . من خسته راه را مي پيمودم و تو سواره مي تاختي و اهميت نمي دادي ...

تو به دشت تازه اي قدم نهاده اي ( ... ) ، مي دانم ... اما خوب چشمانت را باز كن ... ببين آخر دشت يك پيكر روي علفها افتاده . يك پيكر كه روزي جانش با خنديدن و نگاه تو رنگ و بو مي گرفت ، آن پيكر من است . تپش قلب اين جسم ، با ظلم مرداب دل تو از كار افتاده ، سينه ي اين حقير را بشكاف و از مرغ افسانه ي دلش بپرس كه چه حال و روزي بر او مي گذرد . دلش تو را مي خواهد و چشمان تو را ، لب هاي تو را و قلب تو را .

اشتباه كردم ( ... ) ... اعتراف مي كنم پشيمانم ... نمي دانستم با روي برگرداندن تو اين گونه عوض مي شوم . خواهش مي كنم ( ... ) رو بنما كه ديوانه ام ، فقط يكبار ديگر فرصت بده تا نوري شوم و به زمين دلت بتابم .

خواهش مي كنم ( ... ) در جواب برگي از مهربانيت بفرست كه چون تشنه اي در كنار سراب نشسته ام .

اي لالئي شب هاي تنهاييم ، فقط يك فرصت براي بيداري شبانه مي خواهم بشنوم ... نازنين .

بر من يك نظر ديگر كن كه محتاجم لكه هاي لباس لحظه هايم را با اشك عشق تو پاك كنم .

منتظرم .......

در حلقوم هر هنرمندی تو را نالیده ام و در خلوت تنهایان برای تو گریسته ام . در همه ی دل های عاشق بخاطر تو تپیده ام . و همه ی چشمهای خوب از دل من اشک ریخته اند . همه ی آه های ناکام از سینه ی من برخاستند  . در همه ی بیتاب ها . غم های ناشناس . حسرت های مجهول . جستجوهای بی انتها . همه من بوده ام . همه تو بوده ای .

عشق را در پی ات روان کرده ام و هنوز آواره است . زیبایی ها از تو نشان می گیرند و هنوزت نشناخته اند ... کجایی ای آشنای ناشناس ! ای خویشاوند بیگانه ! ای همیشه با من ! بی تو بودن سخت است و غریب طاقت فرساست . پس بیا ! بیا که دیرگاهی ست چشم انتظار توام ...